Linie referencyjne, to jedno z narzędzi dostępnych w panelu Analytics Tableau. Są one bardzo proste w użyciu, a mogą nieść ze sobą wiele istotnych informacji dyskretnie pojawiając się na wizualizacji. Pomysłów na wykorzystanie tego elementu jest bardzo dużo, natomiast skupię się dziś na krótkim opisie narzędzia i pokażę na dwóch przykładach jak je wykorzystać. Pierwszy z przykładów będzie dotyczył tego, jak pokazać realizację targetów wśród swoich pracowników na raporcie, natomiast drugi będzie związany z tym, jak wprawić linię w ruch przy pomocy parametru. Zobaczysz jak wykorzystać ją do szybkiego zaklasyfikowania klientów do czterech kategorii, których zakres będzie mógł samodzielnie modyfikować odbiorca raportu.

 

Jak dodać linię referencyjną?

 

Zacznijmy jednak od początku. Do omówienia narzędzia posłuży mi prosty wykres słupkowy pokazujący sprzedaż w kategoriach i podkategoriach produktów (baza danych Sample – Superstore). Kolor słupków uzależniony jest od miary ‘Profit Ratio’, dodałem również informację o wysokości sprzedaży przy każdym elemencie. Następnie dodaję do widoku linię referencyjną. Jak to zrobić? Powyżej sekcji ‘Dimensions’ przełączam zakładkę z ‘Data’ na ‘Analytics’. Następnie z sekcji ‘Custom’ wybieram ‘Reference line’. Narzędzi z tej grupy używamy dokładnie tak samo jak ‘Dimensions’ czy ‘Measures’ – wybieramy element, który nas interesuje, a następnie przeciągamy go na nasz widok.

Kiedy zaczniesz przesuwać któryś z elementów, nad wykresem pojawi się okienko, które pozwoli Ci wybrać opcje jego położenia na widoku. W omawianym przykładzie mamy następujące możliwości wyboru zakresów, które będzie obejmowała linia referencyjna:

  • Entire Table
  • Per Pane
  • Per Cell

W naszym przypadku wykres przedstawia wysokość sprzedaży, więc przy pomocy linii referencyjnej wyświetlimy średnią sprzedaż. Jeśli z powyższych opcji wybierzemy ‘Entire Table’, na wizualizacji pojawi się jedna linia referencyjna, która będzie odnosić się do całej tabeli. Opcję ‘Per Cell’ omówimy w kolejnym przykładzie, więc tutaj wybieramy możliwość ‘Per Pane’.

Tableau wyświetli linię z domyślnymi ustawieniami oraz okno konfiguracji nowo dodanego elementu.

Warto tutaj zwrócić uwagę na kilka szczegółów:

  • Linia może bazować na miarach, które mamy dodane do widoku. Jeśli chcesz skorzystać z miary, która nie jest wyświetlana na wizualizacji, to dodaj ją do półeczki ‘Details’ w sekcji ‘Marks’. Spowoduje to, że będzie ona dostępna w menu ‘Value’.
  • Linia może się odnosić również do parametru – taki wariant omówimy w trzecim przykładzie.
  • Narzędzie o którym mowa domyślnie wyświetla się jako linia, natomiast daje to nam również możliwość wyświetlania przedziałów ufności, które możemy zdefiniować w kolejnym menu i dynamicznie określać parametrem.
  • Mamy możliwość określenia, czy linia ma zmieniać swoje położenie w zależności od zaznaczonego zakresu, czy też nie.

Opcje, które ja wybieram dla swojego widoku to:

  • Value: SUM (Sales), Average
  • Label: Value
  • Formatting: Fill Below

Finalnie mój widok przedstawia: sprzedaż w każdej podkategorii produktu, średni poziom sprzedaży w kategorii, zyskowność, oraz sortowanie produktów wg wysokości sprzedaży. Gdybyśmy chcieli zejść poziom niżej w hierarchii i wyświetlić wszystkie produkty, to warto zastosować parametr, który pozwoliłby ograniczyć widok do Top N pozycji.

 

Czy możemy w kreatywny sposób wyświetlić targety naszego działu sprzedaży? Czy linie referencyjne mogą nam w tym pomóc?

 

Oczywiście! Przykład o którym teraz opowiem znajdziesz na swoim komputerze, jeżeli masz zainstalowane Tableau. Po otworzeniu aplikacji, w dolnej części ekranu znajdziesz sekcję ‘Sample Workbooks’. Otwórz pierwszy z nich (Superstore), a następnie wybierz zakładkę ‘Performance’. Z pewnością sam będziesz w stanie rozgryźć budowę tego widoku, natomiast mimo wszystko chciałbym zwrócić Twoją uwagę na kilka istotnych szczegółów.

Linie referencyjne wyświetlane są w trybie ‘Per Cell’ i bazują na mierze, która pochodzi z innego źródła danych niż te, które są użyte do zbudowania pozostałych elementów na widoku.

Powyższy widok łączy dwa źródła danych dzięki opcji blendingu. Pozwala to na wykorzystanie miar z różnych źródeł oraz budowaniu kalkulacji, w których te miary jednocześnie występują. Możliwość dodania miary z oddzielnego źródła do widoku powoduje, że jest ona dostępna również w oknie konfiguracji linii referencyjnych, co pozwala nam na uzyskanie takiego efektu jak powyżej. Wysokość sprzedaży (miara ze źródła Superstore) odpowiada za wyświetlanie wykresu. Pole kalkulowane, które porównuje sprzedaż z targetem z drugiego źródła przy pomocy koloru daje nam informację o tym, czy target był zrealizowany czy nie. Linia referencyjna, na podstawie miary ze źródła ‘Sales Target’ pokazuje próg targetu przy każdym słupku. Jest to bardzo szybki, prosty i przede wszystkim przejrzysty sposób na wyświetlenie poziomu realizacji celów, który w kilka chwil pozwoli Ci zamienić chaotyczną tabelę w jasną i klarowną informację wizualną.

 

Klasyfikacja klientów

 

Ostatnim w tym wpisie przykładem na wykorzystanie linii referencyjnych będzie przedstawienie podziału naszych klientów na cztery grupy, które nasz odbiorca raportu będzie mógł dynamicznie filtrować przy pomocy parametrów. 800 elementów na jednym wykresie i do tego przejrzystość i czytelność? Inne narzędzia BI tego nie potrafią 🙂

Koncepcja jest taka, żeby zbudować Scatter Plot, który na osi X pokaże Profit, a na osi Y Sprzedaż. Następnie podzieli klientów na 4 grupy i da możliwość zbliżenia widoku na wybraną grupę.

Bazując na źródle Superstore dodajemy do widoku ‘Sales’ i ‘Profit’. Następnie na półeczce ‘Detail’ umieszczam pigułkę z nazwą klienta i tworzymy dwie linie referencyjne:

  • Dla pierwszej z nich, opartej na osi ‘Sales’, w menu ‘Value’ wybieram opcję utworzenia nowego parametru, którego zakres ustawiam zgodnie z wartościami osi. Etykietą linii będzie wartość, którą aktualnie przedstawia.
  • Drugą linię buduję podobnie, ale na osi ‘Profit’. Również buduję parametr, natomiast jego wartość minimalną określam na 0.

Po kilku pierwszych krokach mój widok prezentuje się następująco:

Na tym etapie wstępnie formatuję widok, zmieniam sposób wyświetlania miar oraz do półeczki ‘Size’ dodaję miarę ‘Quantity’. Następnie tworzę kluczową dla naszego widoku kalkulację ‘Grupy Klientów’, której treść wygląda następująco:

IF SUM([Sales])>[Parameter Sales] AND SUM([Profit])>[Parameter Profit] THEN ‘Good Sales, Good Profit’

ELSEIF SUM([Sales])<[Parameter Sales] AND SUM([Profit])<[Parameter Profit] THEN ‘Bad Sales, Bad Profit’

ELSEIF SUM([Sales])<[Parameter Sales] AND SUM([Profit])>[Parameter Profit] THEN ‘Bad Sales, Good Profit’

ELSEIF SUM([Sales])>[Parameter Sales] AND SUM([Profit])<[Parameter Profit] THEN ‘Good Sales, Bad Profit’

END

Taka logika dzieli naszych klientów na kategorie, zgodnie z którymi możemy planować działania w stosunku do konkretnych firm. Daje nam ona również pogląd na to, ilu klientów jest w poszczególnych grupach. Oparcie logiki na parametrach, które wykorzystują również linie referencyjne pozwoli na dowolne sterowanie widokiem oraz uzyskanie informacji o klientach, którzy spełniają określone przez odbiorcę kryteria.

Żeby udostępnić odbiorcy możliwość takiego „sterowania”, umieszczamy nową kalkulację na półeczce ‘Color’ i dodajemy ją do filtrów. Dbając o czytelność raportu, warto wybrać kolory z jednej dwukolorowej palety np. Red-Gold. Przezroczystość koloru ustawiam na 60% i dodaję delikatne obramowanie punktów. Filtr wyświetlam w formie Single Value List.

Po dostosowaniu wszystkich ustawień moja wizualizacja wygląda następująco:

Po zmianie wartości parametrów nasi klienci zmieniają przynależność do grupy:
A po wyborze grupy, przy pomocy filtra przechodzimy do bardziej szczegółowego widoku:
To tylko kilka przykładów na zastosowanie linii referencyjnych w wizualizacjach w Tableau. Zawsze warto pamiętać o tych niezwykle użytecznych i estetycznych elementach, bo choć właściwie nigdy nie rzucają się w oczy, to często wnoszą dużą wartość do raportu i dyskretnie podnoszą jego wartość.
Share This