Definicja
Mikroserwisy to styl architektury, w którym system składa się z mniejszych, samodzielnie rozwijanych usług. Każda usługa odpowiada za wyraźny fragment funkcji biznesowej i komunikuje się z pozostałymi przez uzgodnione interfejsy lub zdarzenia.
Najważniejsze cechy
Granice mikroserwisu powinny wynikać z odpowiedzialności biznesowej. Usługa może na przykład obsługiwać katalog produktów, rozliczenia albo powiadomienia. Ma własny cykl rozwoju i może być wdrażana niezależnie, o ile zachowuje kontrakty wykorzystywane przez inne części systemu.
Komunikacja odbywa się zwykle przez API albo wiadomości asynchroniczne. Każda usługa powinna zarządzać własnymi danymi i udostępniać je przez uzgodniony kontrakt, co ogranicza silne zależności. Granica sieciowa wymaga też obsługi możliwych opóźnień i awarii charakterystycznych dla komunikacji między usługami.
Kiedy mikroserwisy mają sens
Podejście pomaga w dużych rozwiązaniach, gdy różne obszary zmieniają się w innym tempie, wymagają osobnego skalowania albo są rozwijane przez zespoły z jasno rozdzieloną odpowiedzialnością. Awaria jednej usługi może być izolowana, jeśli cały proces został zaprojektowany z myślą o częściowej niedostępności.
Niezależne wdrożenie pozwala wydać aktualizację jednej usługi osobno, pod warunkiem zachowania zgodności interfejsów.
Mikroserwisy sprawdzają się przy skali i złożoności uzasadniającej wiele wdrożeń, połączeń i punktów monitoringu. Przy małym zespole lub prostym procesie lepszą wartość może dać dobrze podzielona aplikacja modułowa. Wybór powinien wynikać z celów architektury oprogramowania.
Dobre praktyki
Rozproszony system wymaga obserwowania całej drogi żądania przez wiele usług. Potrzebne są spójne logi, metryki, identyfikatory korelacyjne i alerty. Trzeba również projektować limity czasu, ponowienia, obsługę duplikatów oraz zachowanie procesu, gdy jedna część jest niedostępna.
Kontrakty komunikacyjne należy wersjonować i testować. Automatyzacja CI/CD ułatwia kontrolowane dostarczanie wielu elementów, a zmiany zależne wymagają koordynacji. Własność danych, uprawnienia i odpowiedzialność operacyjna powinny być ustalone przed podziałem systemu. Te zasady pozwalają zachować czytelność rozwiązania i sprawnie diagnozować wiele współpracujących usług.